Wypracowania i opracowania dzieł Brunona Schulza

Krótka wypowiedź na temat Nowatorstwo prozy Bruno Schulza.



Deformacja rzeczywistości (czas międzyplanetarny, gdzieś zawieszony, nierealny, miejsce akcji – miasteczko żydowskie jak każde inne, fabuła – zdeformowana). Schulz poszukuje tajemnic erotyzmu i wyobrażeń i nim w podświadomości. Im głębiej sięgamy tym bardziej odkrywamy rzeczywistość. Mityzacja rzeczywistości – spektakl przywróconego dzieciństwa, ukształtowany przez mit i symbol rozgrywa się w tle. „Rozłopotanej wiatrami nocy ten świat się rozpadał, rozłamał, rozdzielił, dwoił się i troił, spiętrzył”. Ten ciąg czasowników eksponuje rozpad starych konstrukcji. Rzeczywistość traci idealne kształty. Świat opowiadań Bruno Schulza jest poznawany przez zmysły, odczucia. Język, jakim operuje jest demonstracyjnie poetycki: „gwiazda świetlista”, „wegetatywne osłupienie”, „nadużycie płciowe”, „zatracona dal”, „rezerwy zamagazynowanej barwności”, „kot umył się w słońcu”. Dokonuje się przetwarzanie obrazu realistycznego w nierealistyczny.