Cechy prozy awangardowej

Wykorzystana jest tu poetyka snu. Jest to technika surrealistyczna - elementy fantastyki w celu stworzenia obrazu nierealnego, baśniowego.

• zmniejszenie się konia i jego rozmowa z chłopcem

• brak ściany w gimnazjum, meble stojące na bruku

Pojawia sie motyw wędrówki, szukania. Ciągle to miejsce jest nieokreślone i nie do zdobycia.

Jest tu płynność czasu, przestrzeń. Wszystko jest połączone (mieszkanie z ulicą, placem)

motyw snu - lekcje rysunku

Fantazja kolorystyczna nocy - biel, srebro. Noc z jednej strony jest czarna, z drugiej biała, jest ciepło, leży wiosenny śnieg; oksymoron - ciepły śnieg. Przed świtem nadchodzi straszna czerń, włochata sierść zarośli - animizacja.

Jest tu metaforyczny sposób opisywania. Na tym polega baśniowość. Niebo jest kolorowe, jest bardzo dużo gwiazd, wyglądają jak sztuczne ognie. (iluminacja nieba).

Są tu wyraźne środki poetyckie, które spotykamy w poezji - peryfrazy, animizacje, epitety. Przez te środki jest odrealnienie przyrody.

Firmament gwiezdny - peryfraza

Seledyn nieba, fosforyzujące, jarzeniowe, drażniące oczy światło.

Jest tu surrealistyczna rzeczywistość, surrealistyczne barwy. To działa na nasze zmysły.

Niezwykłość krajobrazu.

To nie jest odtwarzanie świata, ale jego tworzenie. Tworzenie nocy, pobudzanie wszystkich zmysłów. W tych opisach widać wrażliwość autora. Tutaj jest wyrażona niezwykłość, piękno opisów, nadrealizm.

Ojciec.

Był w starszym wieku, zdrowie mu nie dopisywało, był chory psychicznie, miał rozdwojenie jaźni - ciągle wydawało mu sie, że ktoś z nim jest. Swoim zachowaniem i wyglądem przypomniał zwierzęta. Widać deformację ojca, jego ciągła zmianę. On jest pokazany w sposób groteskowy. Dlatego on zachowuje się dziwnie, nie jak człowiek. On pokazany jest jak zwierzę. Są tu wyraźne metafory, odczłowieczenie (karakony, kondor). B. Schulz wprowadza stylizację biblijną (Jakub). Walka z mocą, z różnymi siłami.

Ojciec nie jest krytykowany. Akceptuje się go, jego dziwactwa. Ten stan przyjmują jako rzecz normalną.

Przyroda.

• opis pełni lata - poetycki opis zakupów, które niesie Adela i czysta poezja owoców, warzyw i mięsa. Jest tu język wyszukany, język erudyty. Jest tu synestezja pobudzająca wszystkie zmysły. Jest to poetyka seluacyjna . Jest to arkadia, mit dzieciństwa; idealizacja świata; gdy wszystko jest tajemnicze, a jednocześnie zadziwia. Pewne rzeczy są wyraźnie pokazane z perspektywy dorosłego, oczami dziecka.

• Opis ogrodu - ogród zostaje upersonifikowany, wyolbrzymiony. Widać tu bogactwo roślin pod koniec lata, gdy wszystko jest dojrzale, bujne. Ten opis jest bardzo przekonujący, dosadny, bardziej namacalny. Porównania kojarzą sie z życiem codziennym.

„Manekiny"

Po wydarzeniu z ptakami ojciec bohatera przesiadywał samotnie w jednym z pokojów. Wychodził bardzo rzadko. W domu panowała leniwa i ciężka atmosfera. Podczas wędrówki przez mieszkanie, ojciec natkną się, w jednym z pokojów na Poldę i Paulinę - młode dziewczyny, które każdego popołudnia szyły. Od tej pory ojciec zaczął z nimi przesiadywać i zabawiać swoimi wywodami. Wyraźny jest wątek erotyczny, zabiegi artystyczne:

• dobór odpowiednich czasowników lub rzeczowników odczasownikowych ukazujących fenomen powstawania nowych form, kształtów, konfiguracji

• umiejscowienie akcji w scenerii nocy

• łączenie efektów kolorystycznych, świetlnych zapachowych.